Ectopic pregnancy: what it is, symptoms and warning signs you mustn’t ignore

Bij Vida Fertility weten we dat een positieve beta-test na weken, maanden of zelfs jaren van proberen kan worden ervaren als een van de meest langverwachte momenten: een mengeling van vreugde, opluchting en hoop. Daarom kan de angst ineens toeslaan wanneer symptomen zoals buikpijn, bloedverlies of het gevoel dat ‘er iets niet klopt’ zich voordoen. En die angst is volkomen begrijpelijk.
Dit artikel, geschreven door dr. Katharina Spies, specialist in geassisteerde voortplanting en medisch directeur van Vida Fertility Madrid, is bedoeld om je te voorzien van duidelijke, nauwkeurige en toegankelijke informatie: wat is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, waarom kan deze optreden, op welke symptomen moet je letten, hoe wordt de diagnose gesteld en welke mogelijkheden zijn er daarna, zowel op medisch als op reproductief vlak.

- 1. Wat is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?
- 2. Waarom is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gevaarlijk?
- 3. Waarom ontstaan buitenbaarmoederlijke zwangerschappen?
- 4. Oorzaken van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
- 5. Symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
- 6. Hoe wordt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vastgesteld?
- 7. Behandelingsopties voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
- 8. Onderzoeken na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
- 9. Welke vrouwen lopen een groter risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?
- 10. Veelgestelde vragen over een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
- 10.1. Als er bij mij een eileider is verwijderd, kan ik dan een IVF-behandeling ondergaan?
- 10.2. Is het beter om na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap een natuurlijke zwangerschap te proberen of over te gaan op geassisteerde voortplanting?
- 10.3. Moet de eileider bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap altijd worden verwijderd?
- 10.4. Heb ik een verhoogd risico op een nieuwe buitenbaarmoederlijke zwangerschap?
- 10.5. Wanneer kan ik weer proberen zwanger te worden?
- 11. Vruchtbaarheidsconsult bij Vida Fertility
- 12. Onze vruchtbaarheidsbehandelingen
- 13. Beste vruchtbaarheidskliniek in Spanje
Wat is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?
An ectopic pregnancy is a serious medical condition in which the embryo implants outside the womb, usually in a fallopian tube. Although it may initially appear to be a normal pregnancy, it cannot progress safely and requires early medical assessment.
If you are going through this, there is something important we want you to know: it is not your fault. An ectopic pregnancy does not happen because you have done anything wrong.
Waarom is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gevaarlijk?
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een situatie die we snel moeten beoordelen en onder controle moeten krijgen, omdat het embryo zich buiten de baarmoeder heeft genesteld, bijna altijd in een eileider. Het probleem is dat de eileider niet is toegerust om een zwangerschap daar te laten groeien. Hij heeft niet de ruimte of de elasticiteit van de baarmoeder. Als de zwangerschap vordert, kan de eileider daarom scheuren en een inwendige bloeding veroorzaken, wat wel levensbedreigend kan zijn voor de vrouw.
“Dat gezegd hebbende, wil ik je iets belangrijks meedelen: als het op tijd wordt ontdekt, kunnen we ingrijpen voordat er een ernstige complicatie optreedt. Daarom benadrukken we zo sterk dat je snel medische hulp moet zoeken bij bekkenpijn, bloedingen, een positieve beta-hCG-waarde die zich niet ontwikkelt zoals verwacht, of een voorgeschiedenis van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap”, zegt dr. Spies.
Waarom ontstaan buitenbaarmoederlijke zwangerschappen?
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ontstaat wanneer het embryo zich buiten de baarmoeder nestelt, meestal in een eileider. De zwangerschap kan zich niet ontwikkelen zoals een normale zwangerschap en vereist medisch onderzoek, maar wat zijn de oorzaken van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?
Oorzaken van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Vaak is er niet één enkele oorzaak, maar de oorzaken en factoren die het risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kunnen verhogen, houden meestal verband met de gezondheid van de eileiders. Tot de meest voorkomende behoren:
- Bekkenontsteking, vaak geassocieerd met seksueel overdraagbare aandoeningen zoals chlamydia of gonorroe.
- Het kan van invloed zijn als er eerder sprake is geweest van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
- Chirurgie aan de eileiders of een sterilisatie
- Baarmoederziekten zoals: endometriose, anatomische afwijkingen aan de eileiders
- Levensstijl: roken of een leeftijd van de moeder boven de 35 jaar.
Bij geassisteerde voortplanting is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nog steeds mogelijk, ook al vindt de embryotransplantatie plaats in de baarmoeder. Daarom controleren we altijd de locatie van de zwangerschap met een echografie.
Dr. Katharina Spies wil graag benadrukken dat “het hebben van een risicofactor niet betekent dat het noodzakelijkerwijs zal gebeuren, en het ontbreken ervan sluit het ook niet volledig uit. Daarom geven we er bij een positieve beta-test in combinatie met pijn, bloedverlies of een hormonale ontwikkeling die niet klopt, de voorkeur aan om snel te controleren en niet te wachten”.
Symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
De symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kunnen in het begin erg verwarrend zijn, omdat sommige vrouwen tekenen ervaren die lijken op die van een vroege zwangerschap: uitblijvende menstruatie, misselijkheid, gevoelige borsten of een positieve zwangerschapstest.
De meest voorkomende symptomen zijn bekken- of buikpijn, vaginaal bloedverlies, uitblijvende menstruatie en een positieve zwangerschapstest. Sommige vrouwen merken ook misselijkheid, ongemak aan één kant van de buik of pijn die niet lijkt op die van een normale menstruatie.

Hoe wordt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vastgesteld?
De diagnose van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt meestal gesteld aan de hand van een combinatie van de medische geschiedenis, de symptomen, het gynaecologisch onderzoek, de transvaginale echografie en bloedonderzoeken om het beta-hCG-gehalte te meten, het zwangerschapshormoon.
Met de transvaginale echografie kunnen we de baarmoeder, de eierstokken en de eileiders nauwkeuriger bekijken. We willen hiermee bevestigen of de vruchtzak zich in de baarmoeder bevindt. Als de beta-hCG-waarde positief is maar we geen intra-uteriene zwangerschap zien, kan dat komen doordat het nog te vroeg is, doordat er sprake is van een zeer vroege miskraam of doordat er een zwangerschap is waarvan de locatie onbekend is, oftewel een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Daarom geeft één bezoek soms niet alle antwoorden.
De bèta-hCG-bloedtest helpt ons te begrijpen hoe de zwangerschap zich ontwikkelt. In veel gevallen wordt deze om de paar dagen herhaald om te zien of het hormoon stijgt zoals verwacht, stabiel blijft of daalt. Die ontwikkeling, in combinatie met de echografie en de symptomen van de patiënte, wijst ons de weg naar de diagnose.
Behandelingsopties voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
De behandeling van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hangt af van verschillende factoren: waar de zwangerschap zich bevindt, het aantal weken zwangerschap, het beta-hCG-gehalte, wat we op de echografie zien, of er pijn is, de toekomstige wens om zwanger te worden, of er inwendige bloedingen zijn en hoe je je op dat moment voelt.
De belangrijkste opties zijn ‘afwachtend beleid’, medische behandeling met methotrexaat of een operatie.
- Alleen in zeer specifieke gevallen wordt afwachtend beleid overwogen: wanneer de beta-hCG-waarden laag zijn en er geen tekenen van complicaties zijn. Dit houdt in dat de ontwikkeling wordt gevolgd met bloedonderzoeken en controles om na te gaan of het lichaam de buitenbaarmoederlijke zwangerschap zelf oplost.
- Medische behandeling met methotrexaat, een geneesmiddel dat de groei van het weefsel van de buitenbaarmoederlijke zwangerschap stopt, zodat het lichaam dit weer kan afbreken. Dit wordt meestal voorgeschreven wanneer de eileider niet is gescheurd, de vrouw stabiel is en het geval aan de veiligheidscriteria voldoet.
- Chirurgie wordt geïndiceerd bij vermoeden van een scheuring, ernstige pijn, inwendige bloeding, instabiliteit, of wanneer medische behandeling niet geschikt is. Vaak wordt dit uitgevoerd via laparoscopie, een minimaal invasieve techniek. In sommige gevallen kan de eileider behouden blijven, maar in andere gevallen is het nodig deze te verwijderen als deze ernstig beschadigd of gescheurd is.
Onderzoeken na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Zodra de behandeling onder controle is en de patiënte zich goed voelt en graag zwanger wil worden, kunnen we onderzoeken uitvoeren die gericht zijn op haar toekomstige vruchtbaarheid.
De hieronder genoemde onderzoeken zijn niet altijd noodzakelijk, aangezien we bij Vida Fertility elk geval individueel bekijken en daarbij het volgende analyseren: je leeftijd en vruchtbaarheid; indien je een mannelijke partner hebt, beoordelen we de kwaliteit van het sperma; de ovariële reserve; de medische voorgeschiedenis; de toestand van de eileiders; de geschiedenis van miskramen; eerdere behandelingen; en de tijd die je al bezig bent met het proberen zwanger te worden.
- Hormoononderzoek
- Transvaginale echografie
- Endometriumbiopsie
- Hysteroscopie
- Karyotype
Welke vrouwen lopen een groter risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?
Vrouwen met een voorgeschiedenis van bekkenontsteking, infecties zoals chlamydia of gonorroe, een eerdere buitenbaarmoederlijke zwangerschap, een operatie aan de eileiders, tubaligatie, endometriose, anatomische afwijkingen aan de eileiders, roken of een leeftijd van de moeder boven de 35 jaar lopen een groter risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Het kan ook voorkomen bij vrouwen die vruchtbaarheidsbehandelingen ondergaan. Hoewel bij een IVF-behandeling het embryo in de baarmoeder wordt geplaatst, blijft het noodzakelijk om via een echografie te controleren of de zwangerschap zich op de juiste plaats bevindt.
Zoals dr. Katharina Spies uitlegt, betekent het hebben van een risicofactor niet dat het ook daadwerkelijk zal gebeuren, en het ontbreken ervan sluit het evenmin uit. Daarom is het bij een positieve beta-test in combinatie met pijn, bloedverlies of een onregelmatig hormonaal verloop beter om snel een arts te raadplegen en niet te wachten.
Veelgestelde vragen over een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Als er bij mij een eileider is verwijderd, kan ik dan een IVF-behandeling ondergaan?
Ja. Voor IVF hoeven de eileiders niet doorgankelijk te zijn, omdat de eicellen in het laboratorium worden bevrucht en het embryo vervolgens in de baarmoeder wordt geplaatst. Of dit een optie is, hangt af van de leeftijd, de ovariële reserve, de kwaliteit van het sperma, de medische voorgeschiedenis en de reproductieve prognose.
Is het beter om na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap een natuurlijke zwangerschap te proberen of over te gaan op geassisteerde voortplanting?
Dat hangt af van de leeftijd, of de eileiders gezond zijn, hoe lang men al probeert zwanger te worden, de ovariële reserve en of er andere factoren zijn die onvruchtbaarheid veroorzaken. Bij vrouwen ouder dan 35 jaar, met een lage ovariële reserve, beschadigde eileiders of meerdere buitenbaarmoederlijke zwangerschappen, is het raadzaam om snel een specialist te raadplegen.
Moet de eileider bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap altijd worden verwijderd?
Niet altijd. In sommige gevallen kan de zwangerschap worden behandeld zonder de eileider te verwijderen, maar in andere gevallen is het nodig om deze te verwijderen als deze ernstig beschadigd of gescheurd is. De prioriteit ligt bij het beschermen van de gezondheid van de vrouw.
Heb ik een verhoogd risico op een nieuwe buitenbaarmoederlijke zwangerschap?
Ja, het hebben gehad van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap verhoogt het risico op een herhaling. Daarom wordt aanbevolen om bij de volgende zwangerschap de gynaecoloog zo snel mogelijk op de hoogte te stellen en vroeg een echografie te laten maken.
Wanneer kan ik weer proberen zwanger te worden?
Dat hangt af van de behandeling die je hebt ondergaan en van je fysieke en emotionele herstel. Als methotrexaat is gebruikt, adviseert het medisch team meestal om een tijdje te wachten voordat je weer zwanger probeert te worden, omdat het medicijn de foliumzuurstofwisseling verstoort.
Vruchtbaarheidsconsult bij Vida Fertility
Als je deze situatie doormaakt, willen we je iets belangrijks laten weten: het is niet jouw schuld. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ontstaat niet doordat je iets verkeerd hebt gedaan. En hoewel je nu misschien onzekerheid, verdriet of angst voelt om het opnieuw te proberen, slagen veel vrouwen erin zwanger te worden na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, vooral wanneer ze de juiste begeleiding en een persoonlijk plan krijgen.
Bij Vida Fertility staan we klaar om je te helpen begrijpen wat er is gebeurd, voor je gezondheid te zorgen en samen met jou te bekijken wat de veiligste manier is om zwanger te worden wanneer je er klaar voor bent.
Evenementen van Vida Fertility
Bij Vida Fertility geloven we dat je goed voelen de sleutel is tot een rustiger vruchtbaarheidstraject.
Via onze evenementen, lezingen en persoonlijke consulten helpen we onze patiënten inzicht te krijgen in de mogelijkheden die er voor hen zijn, antwoorden op hun vragen te krijgen en te profiteren van persoonlijk advies van ons team van specialisten in kunstmatige voortplanting in Spanje.
Bekijk onze aankomende evenementen en maak kennis met het team van Vida Fertility.
Onze vruchtbaarheidsbehandelingen
Beste vruchtbaarheidskliniek in Spanje

📍 C/ Palermo 15, Hortaleza, 28043 Madrid
📞 Phone number: +34 919 29 83 23
🕒 Openingstijden: maandag tot en met vrijdag van 8.00 tot 19.00 uur
📍 Av. Óscar Esplá 1, Bajo, 03008 Alicante
📞 Phone number: +34 919 29 83 23
🕒 Openingstijden: maandag tot en met vrijdag van 8.00 tot 19.00 uur
ℹ️ De informatie die op Vida Fertility wordt gepubliceerd, wordt gecontroleerd door ons medisch team en onze fertiliteitsspecialisten volgens actuele wetenschappelijke inzichten en evidence-based geneeskunde. Ons team is lid van wetenschappelijke verenigingen zoals de SEF, ESHRE en SEGO.












