Epigenetica bij de behandeling met eiceldonatie: zo werkt het

Zoals we al hebben vermeld, stelt epigenetica ons in staat te begrijpen hoe de omgeving waarin een individu zich ontwikkelt, van invloed kan zijn op de veranderingen in de expressie van verschillende genetische kenmerken.

Epigenetica speelt een cruciale rol bij de toekomstige baby, aangezien de omgeving waarin hij opgroeit en de invloed van zijn familie zullen bijdragen aan de ontwikkeling van kenmerken waardoor hij veel meer op zijn ouders zal lijken. Vanaf het begin van zijn ontwikkeling in de baarmoeder zal de levensstijl van de moeder bepalend zijn voor de uitingen die haar kind zal ontwikkelen.

Hoewel de genetica vastligt, is epigenetica niet statisch en ondergaat het gedurende het leven veranderingen. Het is niet ongewoon om vrouwen te horen die moeder zijn geworden via eiceldonatie, die zeggen dat ze grote gelijkenissen met hun kinderen zien.

Bovendien beïnvloedt epigenetica ook het gedrag van het kind, aangezien het kind op natuurlijke wijze gebaren en manieren van uitdrukken zal overnemen van de mensen met wie het samenleeft, ongeacht zijn genetische achtergrond. Het zijn deze kenmerken die ervoor zorgen dat we overeenkomsten tussen mensen ontdekken, die verder gaan dan fysieke gelijkenissen. We hebben het zowel over de persoonlijkheid als over de gebaren die het kind gaandeweg zal overnemen.

Er is nog onvoldoende bewijs voor de daadwerkelijke invloed van stress op de epigenetica, maar aangenomen wordt dat stress een belangrijke rol speelt en blijvende veranderingen in de expressie van bepaalde genen kan teweegbrengen.